توهینها، تهدیدها، تبعیض جنسی: سیاستمداران زن بهویژه اغلب در فضای آنلاین هدف قرار میگیرند. سارا تیمان، نماینده حزب سوسیال دموکرات آلمان از هامبورگ، درباره تجربیاتش صحبت میکند.
نوشته ماریلنا برندس، اندیآر
نظرات نفرتپراکن، توهینها و تهدیدها در فضای آنلاین به بخشی از زندگی روزمره بسیاری از سیاستمداران تبدیل شده است. مطالعات نشان میدهد که زنان در سیاست بهویژه هدف چنین حملاتی قرار میگیرند.
سارا تیمان یکی از آنهاست. این زن ۲۸ ساله به مدت شش سال عضو پارلمان هامبورگ از حزب سوسیال دموکرات (SPD) بوده است. در پلتفرمهایی مانند فیسبوک یا اینستاگرام، او بارها نظراتی مانند اینها را میخواند: «واقعیت این است که تو به جایی که الان هستی تعلق نداری. زن بیمغز. بچهها در سنای چه کار میکنند؟ چه بانمک، احتمالاً تازه مدرسهاش را تمام کرده.»
چنین پیامهایی به ندرت متوجه محتوای سیاسی میشوند. در عوض، اغلب ظاهر یا سن را هدف قرار میدهند. تیمان میگوید: «اگر انتقادی از من شخصاً میشود، عمدتاً به این دلیل است که صلاحیتم زیر سؤال میرود.» با این حال، او دو آزمون وکالت ایالتی را پشت سر گذاشته، در حال تحصیل در مقطع دکتری است و به عنوان وکیل فعالیت میکند. «اما این برای بسیاری از مردان کافی نیست.»
«نویز پسزمینهٔ تبعیضآمیز جنسیتی» آنلاین
اینگرید برودنیگ، روزنامهنگار و نویسنده اتریشی، سالهاست که خشونت دیجیتال را مطالعه میکند. او در کتاب جدید خود با عنوان *Feindbild Frau* (زن به مثابه دشمن)، توضیح میدهد که چرا سیاستمداران زن به طور خاص و مکرر هدف قرار میگیرند. برودنیگ میگوید: «از یک سو، واقعاً گروههای نفرتپراکنی وجود دارند که در آنها زنان جوان، به ویژه آنهایی که ناگهان در معرض دید عموم قرار گرفتهاند، اغلب برای حمله هدف قرار میگیرند.» او توضیح میدهد که اغلب، انگیزه اصلی، دور کردن این زنان از چشم عموم است.
در عین حال، یک «نویز پسزمینه جنسیتی» در جامعه وجود دارد که نفرت علیه زنان را دامن میزند. علاوه بر این، خشونت دیجیتال علیه زنان اغلب شخصیتر و آزاردهندهتر از خشونتی است که علیه مردان اعمال میشود. «این خشونت بیشتر بر ظاهر متمرکز است؛ اغلب جنسیتیتر است»، برودنیگ میگوید.
ترس از خشونت دیجیتال زنان را ساکت میکند
این حملات بیعواقب نیستند. تحقیقات نشان میدهد که از هر دو سیاستمدار زن، حدود یک نفر به دلیل ترس از نفرتپراکنی آنلاین، اصلاً از پذیرش یک موقعیت خودداری میکند. سارا تیمان نیز با چنین افکاری آشناست: «من اغلب در نقطهای بودهام که گفتهام: "نمیدانم واقعاً میخواهم به این کار ادامه دهم یا نه."»
به این موارد، احساس امنیت تغییر یافته نیز اضافه میشود. با تهاجمیتر شدن حملات، مرز بین توهینهای آنلاین و خشونت بالقوه در زندگی واقعی مبهم میشود.
درخواستها برای حمایت قویتر
سازمانهایی مانند «هیتاید» سالهاست که خواستار قوانین سختگیرانهتر علیه خشونت دیجیتال هستند. پیشنویس لایحهای از سوی وزارت دادگستری فدرال از اواخر سال ۲۰۲۴ روی میز بوده است – اما هنوز به تصویب نرسیده است. تیمان همچنین معتقد است که تغییرات قانونی ضروری است. بسیاری از افراد پشت پروفایلهای ناشناس پنهان میشوند. او میگوید: «از یک سو، ما به تغییری در قوانین نیاز داریم تا مردم نتوانند به این راحتی پشت ناشناس بودن پنهان شوند.» در عین حال، او معتقد است که جامعه نیز مسئولیتی بر عهده دارد. افراد آسیبدیده به حمایت بیشتری نیاز دارند – و افراد بیشتری باید در مورد خشونت دیجیتال صحبت کنند.
علیرغم این خصومت، سارا تیمان قصد ندارد از انظار عمومی کنارهگیری کند. او همچنین از زنان دیگری که تجربیات مشابهی داشتهاند، حمایت دریافت میکند. او میگوید: «این موضوع نباید باعث شود که مردم از مشارکت سیاسی خود دست بکشند.» در غیر این صورت، نفرت آنلاین در نهایت به هدف خود خواهد رسید و او این را نمیخواهد.
تلویزیون NDR | NDR Info | ۱۲ مارس ۲۰۲۶ | ساعت ۴:۰۰ بعد از ظهر، tagesschau.de | «زنان به عنوان دشمن»: چگونه خشونت دیجیتال سیاستمداران زن را تحت فشار قرار میدهد | ۱۳ مارس ۲۰۱۶ | ساعت ۸:۵۹ صبح
