نظرسنجی WDR نشان میدهد که بسیاری از دانشآموزان در گروههای گفتگوی کلاسی مورد آزار و اذیت، توهین و محتوای ناراحتکننده قرار میگیرند. کارشناسان خواستار حفاظت دیجیتال بیشتر از کودکان و نظارت والدین هستند.
نوشته سوزانا زدراژلک و کاترینا اسپریر، WDR
«برو گمشو، هرزه» یا «فردا تو رو تو مدرسه میزنم». اینها نقلقولهای واقعی از چتهای کلاسی بین دانشآموزان در واتساپ هستند. این فضاهایی هستند که در آنها کودکان و نوجوانان با هم هستند – بدون معلم، بدون والدین، بدون قوانین.
مؤسسه اینفرا تست دیمپ به نمایندگی از WDR از اواخر ژانویه تا اواخر فوریه، ۱۲۵۷ دانشآموز بین ده تا شانزده ساله را مورد نظرسنجی قرار داد. طبق یافتهها، چهار نفر از هر پنج نفر از چت کلاسی، عمدتاً در واتساپ، استفاده میکنند. بیش از یک سوم آنها در آنجا با محتوای ناخوشایند یا آزاردهندهای مواجه شدهاند.
از هر شش نفر، یک نفر گزارش میدهد که مورد آزار و اذیت قرار گرفته است.
دانشآموزان یک مدرسه جامع در کرویتال نزدیک زیگن توصیف میکنند که این تجربیات چگونه میتوانند باشند. یک دانشآموز دهساله درباره زورگویی در گروه چت کلاس میگوید: «خیلی وقتها مورد زورگویی قرار میگرفتم. و یک زمانی، به خاطر همین دیگر نمیخواستم به مدرسه بروم.»
یک دانشآموز ۱۴ ساله گزارش میدهد: «آنها تهدیدات مرگ زیادی هم میفرستادند. این تهدیدات عمدتاً متوجه کسانی بود که دقیقاً دوستان زیادی نداشتند.» و یک دانشآموز ۱۳ ساله درباره محتوای آزاردهنده صحبت میکند: «استیکرهای زیادی با تصاویر اعضای قطعهقطعه شده بدن وجود داشت. خیلی شوکه شدم که اینها از طرف کلاس خودم بود.»
نظرسنجی WDR نشان میدهد: حدود یک ششم دانشآموزان ۱۰ تا ۱۶ ساله که در چت کلاسی شرکت دارند، حداقل یک بار در آنجا مورد توهین یا زورگویی قرار گرفتهاند. از هر چهار نفر، یک نفر به دلیل پست شدن چیزی در چت کلاسی نگران شده است. و حدود یک ششم به خاطر این موضوع، تمایلی به غیبت از مدرسه پیدا کردهاند.
تأثیر بر هماهنگی مدرسه
تورشن کوهنه، مدیر مدرسه، گزارش میدهد که وقتی در گروههای گفتگوی کلاسی تنش وجود دارد، این امر میتواند بر هماهنگی در مدرسه نیز تأثیر بگذارد. به همین دلیل، او و تیم تدریسش به طور منظم درگیریهایی را که از گروههای گفتگوی خصوصی دانشآموزان در کلاسها ناشی میشود، میانجیگری میکنند.
مدرسه او در هاتینگن در منطقه روهر نیز در حال اتخاذ اقدامات پیشگیرانه است؛ به عنوان مثال، در تمام کلاسهای پایه پنجم جلسات آموزشی در مورد تلفن همراه برگزار میشود. در آنجا، یک معلم کلاس با دانشآموزان در مورد اینکه چگونه پیامها میتوانند بر دیگران تأثیر بگذارند یا چرا به اشتراک گذاشتن عکسهای سایر دانشآموزان در چت قابل قبول نیست، گفتگو میکند. هر دانشآموز حق دارد که فراموش شود، به گفته مدیر کوهن.
او میگوید مشکل اینجاست که برخی والدین مسئولیت را متوجه خود و فرزندانشان نمیدانند، «بلکه مسئولیت را متوجه مدرسه میدانند».
گفتوگوهای کلاسی به عنوان چالشی برای جامعه به طور کلی
توماس-گابریل رودریگر، رئیس مؤسسه جرمشناسی سایبری در دانشگاه پلیس براندنبورگ میگوید: «در همه جا نیاز به جبران عقبماندگی در زمینه حفاظت دیجیتال از کودکان وجود دارد. ما برای دو نسل، کودکان و نوجوانان را در فضای دیجیتال کاملاً به حال خود رها کردهایم.» برای مثال، یکی از پیامدهای این امر آن است که خجالت و شرمساری کاهش مییابد و کودکان و نوجوانان در چتهای کلاسی قربانی - و همچنین عامل - میشوند.
این جرمشناس سایبری بنابراین خواستار دورههای آموزشی برای والدین است تا بتوانند بهتر از فرزندان خود در فضای دیجیتال حمایت کنند، آموزش دیجیتال اجباری در تمام مدارس از کلاس اول به بعد، و نهادهای امنیتی که خود را بخشی از فضای دیجیتال بدانند.
پلیس به عنوان یک عامل بازدارنده عمل میکند
این امر احتمالاً به نفع بسیاری از کودکان و نوجوانان خودشان نیز خواهد بود. الکس (نامش توسط ویراستاران تغییر کرده است)، که اکنون ۱۹ ساله است، زمانی که ۱۴ ساله بود در یک چت مدرسهای محتوای نژادپرستانه و راست افراطی را به اشتراک گذاشت. همانطور که خودش میگوید، فقط برای تفریح. او خودش استیکرها را ایجاد نکرده بود، بلکه آنها را از گروههای دیگر واتساپ روی گوشی هوشمندش دانلود کرده بود.
یک معلم متوجه این موضوع شد و او را گزارش کرد؛ الکس توسط پلیس احضار شد و تذکر دریافت کرد. او امروز میگوید این یک تجربه آموزنده بود که باعث پختگی بیشترش شد. پس از آن، دیگر هیچ محتوای رادیکالی در چت کلاس منتشر نشد.
tagesschau.de | نظرسنجی WDR: از هر سه دانشآموز، یک نفر در چتهای کلاسی محتوای مضر دیده است | ۱۸ مارس ۲۰۲۶ | ۰۶:۱۱
