شرکت فرانسوی Mistral AI به عنوان پاسخ اروپایی به OpenAI و ChatGPT شناخته می شود. در یک مصاحبه، بنیان گذار آن، آرتور منش، درباره عملکرد اروپا در رقابت هوش مصنوعی و نقش دولت در این زمینه صحبت
می کند.نوشته جولیا بوروتا، ARD پاریس
tagesschau.de: آقای منش، خدمات شما چه تفاوتی با سایر شرکت های بزرگ آمریکا مانند OpenAI دارد؟
آرتور منش: ما توانسته ایم بسیار عمیق تر به این موضوع بپردازیم. ما تیمی داریم که اجزای مختلف خدمات ما را کنار هم می گذارد که کمی شبیه لگو عمل می کنند. عمیق تر رفتن خیلی با چت بات فرق داره. ما نرم افزارهای هوش مصنوعی برای انجام کارهای خسته کننده و پیچیده توسعه می دهیم. متناسب با موارد استفاده اصلی در صنایع مختلفی که در آن فعالیت می کنیم، یعنی صنعت، خدمات مالی، دفاع و بخش عمومی.
tagesschau.de: یکی از موضوعات اصلی شما استقلال دیجیتال است. استقلال شرکت شما که البته به سایر بازیگران وابسته است و خودمختاری در اروپا چه نظری دارید؟
انسان: خودمختاری مسئله ما نیست، بلکه مسئله مشتریانمان است. مشتریان ما متوجه شده اند که وابستگی آن ها به برخی ارائه دهندگان در حوزه خدمات دیجیتال بیش از حد است. آن ها به ما مراجعه می کنند چون ما به وضوح از دیگران در سراسر جهان متمایز هستیم و می توانیم بسیار عمیق تر از رقبای آمریکایی مان در موضوعاتی مانند فناوری و صنعتی شدن وارد موضوع شویم - که به هر حال، به ما امکان فروش در آمریکا، آسیا و غیره را نیز می دهد.
اما مشتریان اروپایی ما در واقع به ما مراجعه می کنند چون ما یک شرکت اروپایی هستیم. آن ها از ما می پرسند چگونه می توانند وابستگی خود به خدمات دیجیتال آمریکایی را کاهش دهند. چون امروز واقعا خیلی بزرگ است. ۸۰ درصد خدمات دیجیتال در اروپا از ایالات متحده وارد می شوند. ما همچنین در زیرساخت ها سرمایه گذاری کرده ایم. هوش مصنوعی جادو نیست، بلکه در مراکز داده اجرا می شود. این ها انرژی زیادی مصرف می کنند و بنابراین سرمایه گذاری در زیرساخت ها، به ویژه در اروپا، لازم است. راه حل های ما کاملا به صورت عمودی یکپارچه شده اند: از مرکز داده تا برنامه کسب وکار، می توانیم تضمین کنیم که هوش مصنوعی میسترال کنترل عملیات را بر
عهده دارد.<h2>اروپا به عنوان یک «مستعمره دیجیتال»؟</h2>
tagesschau.de: اما شما همچنین به اروپا هم جذابیت دارید. برای مثال، شما گفته اید که اروپا در خطر تبدیل شدن به «مستعمره دیجیتال» است و این وابستگی می تواند «خطری برای اروپا» باشد. بنابراین اتحادیه اروپا باید چه نقشی ایفا کند؟ دو سال پیش، شما با موفقیت برای تضعیف قانون هوش مصنوعی - قانون اتحادیه اروپا در زمینه هوش مصنوعی - کمپین موفقیت آمیزی انجام دادید. اتحادیه اروپا چگونه باید استقلالی را که درباره اش صحبت کردید ترویج کند؟
منش: اتحادیه اروپا و به ویژه کشورها باید نقش شکل دهنده بازار را ایفا کنند. تقاضای عمومی برای هوش مصنوعی وجود دارد. این را می توانیم در برنامه های خود به نام «هوش مصنوعی برای شهروندان» ببینیم، برنامه هایی که با آن از دولت های آلمان، فرانسه و لوکزامبورگ در ایجاد خدمات جدید هوش مصنوعی عمومی حمایت می کنیم. امروزه، این دولت به طور متوسط بین ۴۰ تا ۵۰ درصد تولید ناخالص داخلی هر کشور اروپایی را تشکیل می دهد. بخش بزرگی از وظایف انجام شده توسط دولت در آینده به هوش مصنوعی واگذار خواهد شد. سؤال اکنون این است که چگونه می توان از این تقاضا برای تقویت ظهور یک اکوسیستم فناوری اروپایی
بهره برد.tagesschau.de: البته، همه این ها درباره رقابت پذیری است. آیا فکر می کنید واقع بینانه است که در چند سال آینده مستقل شویم، مثلا از نظر چیپ ها؟ خود شما به دلایلی با شرکت های آمریکایی کار می کنید - مثلا با انویدیا یا مایکروسافت که آن ها هم در جمع آوری کمک های مالی شما مشارکت داشته اند و خدماتشان برای شما مهم است.
<h2>"ما با مایکروسافت و انویدیا مکمل یکدیگر هستیم"</h2>
منش: فکر می کنم در اروپا همه چیز عموما ممکن است؛ فقط باید اراده انجام آن را داشته باشید. ما با شرکت هایی مانند مایکروسافت و انویدیا به خوبی یکدیگر را تکمیل می کنیم: مایکروسافت ساختارهای فروشی دارد که برای ما مفید است. انویدیا می تواند کارهایی انجام دهد که هیچ دیگر نمی تواند و همچنین علاقه ما به ایجاد یک اکوسیستم بسیار خوب با مدل های باز را به اشتراک می گذارد. پس موضوع جایگزینی همه چیز نیست، بلکه بهترین بودن در برخی حوزه ها، ورود به شراکت های مناسب و در نتیجه کسب نفوذ در زنجیره ارزش است.
tagesschau.de: شما به تازگی مقاله ای در فایننشال تایمز درباره موضوع حق نشر منتشر کرده اید. آن ها پیشنهاد داده اند که شرکت های هوش مصنوعی نوعی مالیات فرهنگی پرداخت کنند تا برای نویسندگانی که آثارشان را استفاده می کنند، جبران کنند. چرا این پیشنهاد را دادید و واکنش ها به آن چه بود؟
منش: کاملا درست است، ما نوعی بازتوزیع را پیشنهاد داده ایم. چون واقعیت این است که رقبای آمریکایی و چینی ما مدل های خود را با داده هایی از سراسر جهان آموزش می دهند و مجموعه ای از قوانین را اعمال می کنند که نسبت به قوانین کپی رایت اروپایی بسیار مزیت دارد. نویسندگان اروپایی ما باید تجربه کنند که آثارشان چگونه توسط این شرکت ها به سادگی استفاده می شود. این فرهنگ است که مالیات توزیعی را به گونه ای طراحی کند که به رشد فرهنگ در همه حوزه ها کمک کند.
<h2>همکاری با شرکت های دفاعی</H2>
tagesschau.de: بیایید درباره مسئولیت و اخلاق صحبت کنیم. آن ها همچنین برای شرکت های دفاعی مانند هلسینگ یا داسو کار می کنند. آیا این موضوع آن ها را با پرسش های پیچیده ای درباره اینکه هوش مصنوعی تا چه حد می تواند پیش برود، مواجه نمی کند؟ یا باید به استقلال استراتژیک توجه کنیم، به ویژه در این مسائل؟
انسان: در بخش دفاعی، تسلط بر سیستم های هوش مصنوعی از ابتدا تا انتها کاملا حیاتی است. چون این همان چیزی است که مأموریت های میدان نبرد را پیش می برد. می توانید این را در اوکراین ببینید، برای مثال: بدون هوش مصنوعی، این مقاومت اوکراینی وجود نداشت. این موضوع، برای مثال، در مورد استفاده از پهپادها صدق می کند - اینجاست که هلسینگ وارد عمل می شود.
وارد کردن این فناوری دشوار است. زیرا اگر این اطلاعات را از بازیگر دیگری بگیرید که از نظر ژئوپلیتیکی هم نظر نیست، خطر تعطیلی این سیستم ها وجود دارد - مثلا اگر استقرار ما با آنچه شرکای ما می خواهند نباشد مطابقت نداشته باشد. بنابراین هوش مصنوعی برای مسائل دفاعی بسیار مهم است، اما به مسائلی می پردازد که در دموکراسی ها تحت کنترل دموکراتیک قرار دارند. برای مثال، چگونه قوانین استفاده برای سیستم های دارای هوش مصنوعی را تعیین کنیم، اینکه استقلال این سیستم ها تا چه حد ممکن است گسترش یابد. در میسترال، ما خود را ارائه دهنده فناوری می دانیم. تنها ملت های حاکم می توانند تصمیم بگیرند که چه کاری مجاز به انجام دادن و چه کاری نیست.
سؤالات توسط جولیا بوروتا از ARD-Studio پاریس مطرح شد
tagesschau24 | اخبار | ۲۸.۰۳.۲۰۲۶ | ۰۹:۰۰ صبح.
