آیا آتش بس در جنگ ایران واقعا خبر خوبی است؟ آدبهر، کارشناس سیاسی، در مصاحبه ای با tagesschau24 درباره محاسبات دونالد ترامپ، شرکای نگران و آینده نامشخص تنگه هرمز صحبت کرد.
tagesschau24: دو هفته آتش بس - آیا این راه صلح است یا به تعویق انداختن حداکثر تشدید نظامی که ترامپ وعده داده؟
کورنلیوس آدبهر: اول از همه، مورد دوم است. و این خبر اطمینان بخشی است چون تهدید به انقراض تمدن ایران، همان طور که رئیس جمهور آمریکا دیروز نوشت، اکنون رخ نداده است. این یک نسل کشی بود که او اعلام می کرد. در این زمینه، خبر خوشایندی است که دو طرف درگیر جنگ ایران و آمریکا فعلا به آتش بس رسیده اند.
می توانید ببینید که می تواند آتش بس نسبتا شکننده ای باشد. اینکه آیا مذاکرات در پاکستان پیشرفت قابل توجهی خواهد داشت یا نه، با توجه به اینکه مواضع ایران و آمریکا نسبتا دور است - این نیز هنوز نامشخص است. با این حال، این فرصت را برای شرکای منطقه ای، برای مثال، فراهم می کند تا بر طرف های درگیر تأثیر بگذارند و آن ها را به یافتن راه حل مسالمت آمیز و پایان دادن به همه خصومت ها ترغیب کنند.
tagesschau24: ترامپ آتش بس را به عنوان یک پیروزی تبلیغ می کند. قیمت این کار چقدر است؟
آدبهر: اگر به جایی که امروز هستیم و قبل از شروع جنگ نگاه کنید، رژیم جنایی هنوز در تهران در قدرت است. سرکوب درونی همچنان ادامه دارد. ایران همچنین می تواند به دفاع از خود با پهپاد و حملات موشکی ادامه دهد. اورانیوم بسیار غنی شده که هسته مناقشه بر سر برنامه هسته ای ایران است، هنوز در داخل ایران قرار دارد. و در واقع، ایران اکنون کنترل تنگه هرمز را به دست آورده و به نوعی امتیاز آمریکایی ها را مشروعیت بخشیده است.
متأسفانه باید گفت این یک سابقه نیست. بلکه در نهایت گفته می شود که احتمالا ورود آمریکا به این جنگ بدون برنامه و اهداف مشخص یک اشتباه استراتژیک بوده است. سؤال این است که آیا اکنون می تواند با مذاکرات کمی اصلاح شود یا خیر. اما رئیس جمهور ترامپ همچنین طرح ده ماده ای ایرانی ها را به عنوان مبنا، به نوعی، پذیرفته است. پس او از خواسته های حداکثری خودش از قبل منحرف می شود.
tagesschau24: ترامپ با انتقادات مداومی روبرو است که در اقدام نظامی اش علیه ایران هیچ استراتژی یا هدف جنگی قابل شناسایی وجود ندارد. مذاکرات صلح باید در چنین شرایطی چگونه انجام شود؟
آدبهر: متأسفانه باید محاسبات رئیس جمهور آمریکا را در نظر گرفت. اسرائیل و آمریکا این جنگ را با هم آغاز کردند. اما حالا ترامپ کسی است که آن را پایان می دهد و می تواند پایان دهد - به شرطی که بتواند از دیدگاه خودش موفقیتی را اعلام کند. و او چند روزی است که تلاش می کند این کار را انجام دهد. او می گوید تغییر رژیم رخ داده است، صرفا به این دلیل که افراد دیگری اکنون در تهران در قدرت هستند. او می گوید ایران وعده بازگشایی تنگه هرمز را داده است.
هر چیزی که از دید او موفقیت آمیز باشد، به عنوان یک پیروزی فروخته خواهد شد. او چندان علاقه ای ندارد: این موضوع چه پیامدهایی برای مردم کشور، منطقه یا حتی اقتصاد جهانی دارد؟ این ها چیزهایی هستند که از دیدگاه او بسیار دور هستند. و به همین دلیل است که او می خواهد این را به عنوان یک موفقیت اعلام کند - فارغ از اینکه چه نتایج قابل توجهی در پیش است. این موضوعی است که طبیعتا کشورهای منطقه، یعنی کشورهای عربی، را نگران می کند. آن ها همچنان باید با ایران زخمی و تهاجمی مقابله کنند. اما این موضوع همچنین کشورهای اروپایی یا آسیایی را نگران می کند که بسیار بیشتر از این بحران انرژی آسیب دیده اند.
تاگشاو۲۴: تنگه هرمز اهمیت بسیار زیادی برای تجارت نفت دارد. چگونه می توان این مسیر حساس تجاری را در بلندمدت محافظت کرد؟
آدبهر: از نظر تئوری، سه احتمال وجود دارد. یکی کسی است که به آن بازنمی گردد: این ها شرایط پیش از جنگ است. یک مسیر حمل و نقل بین المللی رایگان که تحت کنترل هیچ قدرتی نیست.
راه دوم همان است که ترامپ همیشه اعلام یا از متحدان خواسته است، یعنی حفاظت نظامی. واضح است که اگر کسی بخواهد از کشتی های بین المللی، نفتکش ها و امثال آن در برابر گلوله باران احتمالی توسط ایرانی ها از طریق کاروان ها و موارد مشابه محافظت کند، این یک فرماندهی صعودی خواهد بود. جاده برای این کار خیلی باریک است، ایران می تواند از هر نقطه ای از کشور به این جاده حمله کند.
احتمال سوم همان است که اکنون در حال بررسی است: مذاکره بر سر شرایط ایران. ممکن است کشتی رانی در آینده - همانطور که ایران می خواهد - تنها از طریق یک اینچ قابل کشتیرانی باشد. این به معنای هزینه هایی است که اقتصاد جهانی متحمل می شود، اما به نوبه خود برای رئیس جمهور آمریکا چندان مهم نیست. چون او می گوید این نفت ما نیست، ما به آن وابسته نیستیم، می توانیم با آن زندگی کنیم اگر این جنگ به سادگی پایان یابد و به عنوان پیروزی فروخته شود. این چالش بزرگی است که بقیه جهان با آن روبروست.
tagesschau24: اروپا چگونه می تواند بهتر از خود در برابر تحولات ژئوپلیتیکی محافظت کند؟
آدبهر: سؤال اساسی این است: اروپا چگونه می تواند کمتر به نفت و گاز وابسته شود؟ کلیدواژه «انتقال انرژی» وجود دارد که مدت هاست وجود دارد. فقط نفت و گاز نیست، مثلا کودها هم هستند که از تنگه هرمز عبور نمی کنند. محصولات بسیاری دیگر وجود دارند که باعث اعوجاج های ماندگار می شوند. این موضوعی است که اروپا باید اصولا با آن مقابله کند.
برای وضعیت خاص، اکنون مسئله استفاده از این دو هفته برای ارائه خود همراه با شرکای منطقه، یعنی کشورهای عربی، و همچنین پاکستان، هند و سایر کشورها به عنوان بازیگری است که آماده حمایت از راه حل صلح است. این بدان معناست که اروپا به طور کلی به عنوان یک بازیگر دیده می شود، به عنوان کسی که منافع خود را دارد و همچنین آماده است آن ها را اعمال کند. در غیر این صورت، اروپا همچنان در حاشیه خواهد ایستاد و فقط قادر به اظهار نظر خواهد بود.
این مصاحبه توسط کارل-گئورگ سالزودل برای tagesschau24 انجام شده است. این نسخه برای نسخه مکتوب ویرایش و کوتاه شده بود.
tagesschau24 | اخبار | ۸ آوریل ۲۰۲۶ | ساعت ۲ بعدازظهر.
