نه تنها سربازان اوکراینی در مبارزه روزانه برای بقا هستند، بلکه ۱۶۰ موزه کشور نیز به راهبردهایی برای دفاع از آثار هنری و فرهنگی در برابر حملات روسیه نیاز دارند.
نوشته فلوریان کلرمن، ARD کیف
بارها و بارها شرکت کنندگان کنفرانس به تصاویر روز قبل بازمی گردند: یک پهپاد روسی به لویو در غرب اوکراین - در وسط شهر قدیمی قرون وسطایی که یک میراث جهانی یونسکو است، حمله کرد. چندین ساختمان به شدت آسیب دیدند، از جمله کلیسایی از قرن هفدهم.
معاون وزیر فرهنگ، ایوان وربیتسکی، که مهمان کنفرانس بود، شوکه شد: «کنوانسیون ها و سیستم فعلی ما را موظف می کند که اشیای میراث فرهنگی را برای حفاظت از آن ها علامت گذاری کنیم. اما از روزهای نخست جنگ، روسیه به چنین اشیایی حمله کرده و عمدا آن ها را نابود کرده است. نمونه دیگری داریم که نظام بین المللی حفاظت از میراث فرهنگی هیچ سازوکاری برای جلوگیری یا پاسخ به چنین چیزی ندارد.»
<h2>شبکه موزه های اوکراین</h2>
با این حال، این همان کاری است که موزه های اوکراینی با کمک بنیاد «اوبمین» انجام می دهند، به زبان آلمانی «تبادل». این بنیاد در سال ۲۰۲۲، پس از حمله بزرگ روسیه - توسط مدیران فرهنگی که پیش تر در تبادل فرهنگی لهستان و آلمان فعالیت داشتند، تأسیس شد.
«اوبمین» شبکه ای از بیش از ۱۶۰ موزه اوکراینی ساخته است، از آن ها حمایت می کند و آن ها را با موزه های خارجی، عمدتا در لهستان و آلمان، گرد هم می آورد.
<h2>شراکت واقعی مورد نیاز</h2>
تا کنون، کنفرانس های سالانه «اوبمین» در برلین و ورشو برگزار شده اند و اکنون برای اولین بار در کیف برگزار شده اند. رئیس بنیاد مالگورزاتا، لاوروفسکا-فون تادن، تأکید کرد: «برای شرکای اوکراینی ما بسیار مهم است که ما اینجا در میدان حضور داشته باشیم، به ویژه پس از حمله وحشتناک به لویو.» و لهستانی ها و آلمانی ها کاملا آگاهند که اوکراینی ها نه تنها به حمایت بلکه به شراکت واقعی علاقه مندند. «و این همان چیزی است که هم موزه های لهستانی و هم آلمانی ارائه می دهند.»
موضوع مرکزی کنفرانس <H2>WAR </H2>
امروزه موزه های اوکراینی در واقعیت های کاملا متفاوتی زندگی می کنند - بسته به اینکه چقدر از جبهه دور باشند. کسانی که نسبتا مطمئن هستند که درباره جنگ صحبت می کنند:
<h2>دیگر اشاره ای به دوران شوروی نیست</h2>
این همان روشی است که موزه کیف، جایی که کنفرانس برگزار شد، به این موضوع می پردازد. این موزه قبلا «موزه جنگ میهنی بزرگ» نامیده می شد و اعمال قهرمانانه ارتش سرخ در جنگ جهانی دوم را برجسته می کرد.
امروزه این موزه به سادگی «موزه جنگ» نامیده می شود: فناوری مدرن سلاح های اوکراینی را به نمایش می گذارد، اما همچنین نمایشگاهی اندیشمندانه درباره جنگ جهانی دوم با تغییرات دیدگاه بین قربانیان اوکراینی و سربازان ورماخت است.
<h2>هرچه جبهه نزدیک تر باشد، وضعیت سخت تر می شود</h2>
درمقابل، موزه های نزدیک به جلو در حال مبارزه برای بقا هستند. از خارکیف در شرق اوکراین، تنها چند کیلومتر با مرز روسیه، مدیر موزه تاریخی محلی، اولیا سوژنیکووا، سفر کرد.
او نماینده همه موزه های منطقه است: «هدف جنگ روسیه نابودی هویت اوکراینی است - با نابود کردن موزه ها و نمایشگاه هایشان»، سوزنیکوا توضیح می دهد و افزود: «من بسیار مفتخرم که هیچ مدیر منطقه خارکیف محل کار خود را ترک نکرده است. گاهی در موزه هایمان می خوابیدیم، همه چیز را با عجله و زیر آتش بسته بندی
می کردیم.»<h2>روسیه گنجینه های هنری را غارت می کند</h2>
همه موزه ها موفق به انجام این کار نشدند. برخی ساختمان ها نابود شدند - و با آن ها بخش بزرگی از نمایشگاه ها نیز نابود شدند. موزه های دیگری نیز توسط اشغالگران اشغال و غارت شدند، مانند موزه هنر در خرسون.
وقتی اوکراین شهر را بازپس گرفت، دریافت که بیش از ۱۱٬۰۰۰ اثر از موزه هنر ناپدید شده اند.
<H2>Exhibits به امنیت منتقل می شوند</H2>
نمایشگاه های نجات یافته از موزه های نزدیک به جلوی موزه اکنون در مکان های نسبتا امنی نگهداری می شوند، به گفته مدیر موزه، سوزنیکووا، مانند پرچم هتمن اوکراینی مازپا از قرن هفدهم که قبلا در موزه او به نمایش گذاشته شده بود. محل دقیق قرارگیری آن ها امروز یک راز است.
«اگر این را فاش کنیم، بلافاصله حمله هوایی به آنجا خواهد شد. چرا در سال ۲۰۲۲ به موزه اسکوورودا حمله شد؟ چون کل کشور برای جشن سیصدمین سالگرد تولدش آماده شده بود. خانه فیلسوف مورد حمله قرار گرفت و همه چیز به آتش کشیده شد.»
<h2>کاتالوگ های دیجیتال برای آیندگان</h2>
بنابراین موزه ها نه تنها نمایشگاه های خود را بسته بندی و پنهان می کنند، به گفته سوژنیکووا. آن ها همچنین آن ها را عکاسی و دیجیتالی کردند تا برای مردم قابل دسترسی باشند - با وجود جنگ.
این کاری است که موزه های شریک از کشورهای دیگر نیز در آن مشارکت دارند.
رادیو BR24 | اخبار | ۲۶.۰۳.۲۰۲۶ | ۰۹:۲۵ صبح.
