خشونت همچنان یکی از مشکلات عمده در مدارس برلین است. این موضوع از «بارومتر درگیری و خشونت» مشهود است. روند در مدارس ابتدایی بهویژه چشمگیر است، میگوید سناتور آموزش گونتر وونش در یک مصاحبه.
tagesschau24: فقط برای اینکه تصوری داشته باشیم، معلمان در این زمینه چه نوع موقعیتها و حوادثی را توصیف میکنند؟
کاترینا گونتر-وونش: معلمان به وضوح بیان میکنند که افزایش قابل توجهی در پرخاشگری میان کودکان و نوجوانان وجود دارد. آنها میگویند که دانشآموزان آستانه تحمل بسیار کمتری برای ناامیدی دارند و در زندگی روزمره، حتی مسائل جزئی نیز اکنون برای ایجاد تشدید تنش کافی است.
و آنها همچنین کاملاً صریح بیان میکنند که درگیریها و اشکال خشونت بسیار فراتر از ساعات مدرسه - برای مثال به حوزه دیجیتال - گسترش مییابد و روز بعد دوباره در کلاسهای درس بروز میکند، به این معنی که این درگیری هرگز واقعاً متوقف نمیشود. و این فشار عظیمی بر مدارس ما وارد میکند.
تگسشاو۲۴: آیا میتوانید عوامل مؤثر در این زمینه را خلاصه کنید و شاید حتی محرکهای خاصی را شناسایی کنید؟ شما به فضاهای دیجیتال اشاره کردید.
گونتِر-وونش: ما کاملاً آگاهیم که فضای دیجیتال به افزایش هم تعداد و هم شدت حوادث خشونتآمیز کمک کرده است. با این حال، ما همچنین متوجه شدهایم که مدارس در مناطق بهویژه چالشبرانگیز - یعنی مدارس بهاصطلاح «هاتاسپات» ما - فشار بسیار بیشتری نسبت به سایر مدارس متحمل میشوند. و آنچه واقعاً مرا نگران کرده این است که مدارس ابتدایی ما از افزایش قابل توجه خشونت خبر میدهند.
tagesschau24: این قطعاً مسئلهای است که توجه را جلب میکند. چگونه این واقعیت را توضیح میدهید که خشونت بهویژه در مدارس ابتدایی در حال افزایش است؟
گونتِر-وونش: کاملاً روشن است که ما اینجا با مشکلی سروکار داریم که کل جامعه را درگیر میکند. ما میبینیم که youngest children دیگر یاد نگرفتهاند که چگونه درگیریها را به صورت کلامی یا مسالمتآمیز حل کنند، و با کوچکترین تحریکی به درگیری فیزیکی متوسل میشوند.
و ما همچنین متوجه شدهایم که معلمان ما به وضوح میگویند که به گزینههای عملی بیشتری نیاز داریم. علاوه بر این، ما به همکاری و دستورالعملهای روشنتری نیاز داریم: چه زمانی و چگونه باید واکنش نشان دهیم؟ چه زمانی، در صورت لزوم، باید مرتکبان را از مدرسه اخراج کنیم؟ چگونه میتوانیم از قربانیان بهتر محافظت کنیم؟ همه اینها در مجموع وظیفه ما در هفتهها و ماههای آینده است و همان چیزی است که در مورد آن بحث خواهیم کرد.
«مکان یک عامل کلیدی است»
تاگسشاو۲۴: آیا میتوانیم بگوییم که این موضوع، به اصطلاح، یک روند در تمام انواع مدارس و شاید نیز در مناطق و حوزههای مختلف است؟ یا مناطق خاصی وجود دارند که این پدیده در آنها به طور خاص شایع است؟
گونتِر-وونش: ما این نظرسنجیها را در تمام مدارس انجام دادهایم و در واقع شاهد افزایش خشونت در تمام انواع مدارس و مناطق هستیم. متأسفانه، ما شاهد افزایش بارزتری در مدارس ابتدایی و همچنین در دبیرستانهایمان، بهویژه دبیرستانهای یکپارچه تا پایه دهم، هستیم. اما ما انواع دیگر مدارس را نادیده نمیگیریم. ما همچنین شاهد وقوع حوادث خشونتآمیز در مدارس فنی و دبیرستانهای کلاسیک (grammar schools) هستیم.
مکان واقعاً یک عامل کلیدی است. به عبارت دیگر، زمانی که مدارس در محلههایی قرار دارند که با چالشهای اجتماعی-اقتصادی قابل توجهی روبرو هستند، یا جایی که نرخ فقر بالا یا نسبت بالایی از دانشآموزان با پیشینههای مهاجر وجود دارد، ما خشونت بیشتری را در آنجا میبینیم.
تاگسشاو۲۴: چه چیزی شما را به راهاندازی این تحقیق واداشت؟
گونتِر-وونش: خودم از پیشینهای آموزشی میآیم و ما سالهاست که از این موضوع آگاه بودهایم. من سه سال است که سناتور بودهام و گفتهام که برلین دیگر نمیتواند به این موضوع بیتوجهی کند. ما اولین ایالت فدرال هستیم که با واقعیت اوضاع روبرو شده و یک نظرسنجی سراسری – یک مطالعه علمی – را سفارش داده است، زیرا میخواهیم نگاهی صادقانه به این مشکل داشته باشیم.
اکنون میخواهیم با توجه به آمار و ارقام موجود، با همکاری انجمنهای مدارس، اقدامات مشخصی را که باید انجام دهیم، شناسایی کنیم. اما چگونه میتوانیم با در نظر گرفتن سالهای آینده، اطمینان حاصل کنیم که با اقدامات پیشگیرانه مناسب، حوادث خشونتآمیز در مدارسمان کمتر شود و در صورت وقوع اضطراری، بتوانیم قربانیان را بسیار مؤثرتر از گذشته محافظت کنیم؟
چه اقداماتی ممکن است کمک کند؟
tagesschau24: شما در مورد اقدامات احتمالی صحبت میکنید؟ این اقدامات چه میتوانند باشند؟ چه شکلی ممکن است داشته باشند؟ چه رویکردهایی میتوان در پیش گرفت؟
گونتِر-وونش: ما در حال حاضر پروژههای خوبی را در برخی مناطق و محلهها اجرا کردهایم. این پروژهها اثربخشی خود را ثابت کردهاند. ما بررسی خواهیم کرد که چگونه میتوانیم آنها را در سایر مدارس نیز به کار بگیریم – برای مثال، «تیم جرایم نوجوانان» از نوکولن. اما ما سیستمهای دیگری نیز داریم که میخواهیم آنها را به شکلی مؤثرتر با مدارس مرتبط کنیم. ما مأموران پیشگیری پلیس، اداره رفاه جوانان، خدمات پشتیبانی جوانان و خدمات حمایت از اشتغال جوانان را داریم. اینها همگی سیستمهای مستحکمی هستند که در مناطق ما وجود دارند.
مسئله دیگر، تعداد دانشآموزان در هر کلاس است. برای سال تحصیلی پیش رو، ما در کلاسهای پایه اول مدارس ابتدایی، بهویژه در مدارسی که در مناطق چالشبرانگیز قرار دارند، تعداد دانشآموزان را کاهش میدهیم. این موضوع باید در سایر مدارس نیز در اولویت قرار گیرد.
با این حال، این مطالعه به وضوح نشان میدهد که دانشآموزان ما به حمایت، بهویژه در زمینه سلامت روان خود، نیاز دارند. این بدان معناست که روانشناسی مدرسه نیز یکی از موضوعاتی خواهد بود که در جلسات آینده خود با همه ذینفعان در مورد آن بحث خواهیم کرد.
این مصاحبه توسط کاترین شلاس انجام شده است. این متن برای نسخه مکتوب، کوتاه و اندکی ویرایش شده است.
تگسشاو۲۴ | اخبار | ۲۲ ژوئن ۲۰۲۵ | ۱۴:۰۰
