اینکه مأموریت هرمز اروپایی ها چگونه می تواند باشد

اروپایی ها و سایر کشورها برای تأمین امنیت تنگه هرمز چه کاری می توانند انجام دهند؟ این موضوع در پاریس در حال بحث است. شرایط لازم برای یک مأموریت چیست و بوندس ور چه نقشی می تواند ایفا کند؟ پاسخ به سوالات مهم.

<h2>چه کسانی در کنفرانس شرکت می کنند و قرار است چه دستاوردی داشته باشد؟</h2>

رئیس جمهور فرانسه، امانوئل مکرون، همتایان خود از آلمان، بریتانیا و ایتالیا، فریدریش مرز، کیر استارمر و جورجیا ملونی را به پاریس دعوت کرده است. علاوه بر این، ۴۰ رئیس دولت و دولت عمدتا اروپایی و همچنین شرکایی از آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین از طریق ویدئو به هم متصل خواهند شد.

این مشورت ها بر این سؤال متمرکز خواهد بود که چگونه می توان تنگه هرمز را پس از جنگ ایران برای حمل و نقل بین المللی تأمین کرد. اعزام در عملیات های رزمی جاری برای آلمان و دیگر کشورها مستثنی است. بنابراین، آتش بس دائمی پیش شرط خواهد بود.

<h2>چه شرایطی دولت فدرال تعیین می کند؟</h2>

صدر اعظم مرز بارها تأکید کرده است که آلمان آماده است «به شیوه ای مناسب» در تأمین امنیت تنگه هرمز مشارکت کند. علاوه بر آتش بس، مأموریت باید تحت قوانین بین المللی تضمین شود، «ایده آل» با مأموریت شورای امنیت سازمان ملل، به گفته محافل دولتی. و این هم طبق گفته وزارت امور خارجه منطقی است: چون کنوانسیون سازمان ملل درباره حقوق دریاها در تنگه هرمز اعمال

می شود.

شرط سوم، «مفهوم نظامی مقاوم» است که کنفرانس پاریس به توسعه آن می پردازد. از دیدگاه آلمان، این شامل حمایت «قابل توجه» نیروهای آمریکایی از مأموریت نیز می شود. از سوی دیگر، مکرون مأموریتی بدون طرف های درگیر را تصور می کند که شامل اسرائیل علاوه بر آمریکا و ایران می شود.

همچنین مسلم است که بوندستاگ باید این استقرار را تأیید کند - مانند هر مأموریت مسلح خارجی بوندس ور. جناح های ائتلافی قبلا از برنامه های دولت مطلع شده اند.

همچنین امکان استفاده از آن در چارچوب مأموریت اتحادیه اروپا وجود خواهد داشت. گسترش مأموریت «اسپیدس» که آلمان در آن مشارکت دارد، قبلا مورد بحث قرار گرفته است. هدف حفاظت از کشتی ها در دریای سرخ در برابر حملات شبه نظامیان حوثی از یمن است. هنوز مشخص نیست که در نهایت اکثریت برای کدام مأموریت به دست خواهد آمد.

<h2>سختی ها چیست؟</h2>

یک مأموریت بین المللی تنها در صورتی ممکن است که توافقی متناظر با ایران وجود داشته باشد. در میان سایر موارد، این موضوع بستگی دارد به اینکه وضعیت تنگه هرمز در بلندمدت چگونه پیش می رود و آیا ایران و آمریکا محاصره های خود را کنار می گذارند یا خیر.

اقدام تهران برای باز کردن تنگه به روی کشتی های تجاری در طول آتش بس در لبنان می تواند گام دیپلماتیک نخست باشد. با این حال، رئیس جمهور آمریکا ترامپ قبلا تأکید کرده است که محاصره بنادر ایران تا رسیدن به راه حل نهایی و مذاکره شده ادامه خواهد داشت. بر اساس وضعیت فعلی، آتش بس در لبنان در ۲۶ آوریل منقضی می شود.

اما حتی اگر ایران با یک عملیات بین المللی موافقت کند، مشکل مین های دریایی که طبق اطلاعات ایران در تنگه قرار دارند، همچنان باقی است. همچنین این سؤال وجود دارد که کدام کشور شرکت خواهد کرد و به چه طریقی.

<h2>بوندس ور چه کمکی می توانست داشته باشد؟</h2>

مشارکت آلمان می تواند شامل پاکسازی مین یا شناسایی دریایی باشد. نیروی دریایی می توانست پس از پایان خصومت ها و در صورت برآورده شدن شرایط بیشتر، مین روب، کشتی تأمین نیروی عملیاتی و شناسایی هوایی فراهم کند.

بوندس ور در حال حاضر هشت قایق مین یاب و دو قایق نجات برای غواصان مین دارد. مشخص نیست چند عدد از آن ها قابل استفاده هستند. برای شناسایی هوایی، نیروی دریایی دو فروند هواپیمای شناسایی دریایی P-8 «پوزئیدون» در اختیار دارد. چنین مأموریت شناسایی ای می توانست از طریق یک پایگاه دریایی در جیبوتی کنترل شود.

از سوی دیگر، به گفته محافل دولتی، تسهیلات برای شرکای ناتو در اقیانوس اطلس شمالی در حال بررسی است. در این صورت متحدان می توانستند واحدهای بیشتری را به خاورمیانه منتقل کنند.

اعزام پرسنل برای هماهنگی عملیات نیز در حال بررسی است. از سوی دیگر، اینکه یک ناوچه نیز به تنگه هرمز فرستاده شود، بسیار بعید به نظر می رسد. ناوهای جنگی قبلا جای دیگری برنامه ریزی شده اند.

<h2>مین روشی های آلمانی باید چه انتظاری داشته باشند؟</h2>

کارشناسان فرض می کنند که گفته می شود ایران حدود یک ماه پیش چندین ده مین را در جنوب آب های ایران توزیع کرده است - هرچند تهران هرگز چنین عملیاتی را تأیید نکرده است. آندریاس کریگ، پژوهشگر امنیتی از کالج کینگز لندن، به الجزیره گفت: «نه ایرانی ها و نه آمریکا - و هیچ دیگری - در حال حاضر دقیقا نمی دانند این مین ها کجا هستند.» نیویورک تایمز ارزیابی مشابهی را درباره محافل امنیتی آمریکا گزارش داد.

از

سوی دیگر، کاپیتان سابق نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا، کوین رولندز، تردید دارد که اصلا مین در تنگه وجود داشته باشد. او به خبرگزاری DPA گفت که «هیچ مدرک واضحی» برای این موضوع وجود ندارد. با این حال، بررسی مسیر مین ها برای تضمین عبور ایمن ضروری است.

<h2>نتیجه مورد انتظار کنفرانس چیست؟ </h2>

از آنجا که هنوز توافقی برای پایان جنگ بین آمریکا و ایران حاصل نشده، احتمالا در پایان کنفرانس در صورت آتش بس واقعی، اعلام قصد خواهد شد.

همچنین مهم است

که اروپایی ها پیامی به ترامپ بفرستند که می خواهد در آینده در حفظ صلح شرکت کند. رئیس جمهور آمریکا اخیرا بارها خشم خود را ابراز کرده بود که متحدان ناتو نمی خواهند به صورت نظامی در جنگ علیه ایران که توسط آمریکا آغاز شده

شرکت کنند.

اطلاعات NDR | اخبار | ۱۷ آوریل ۲۰۲۶ | ساعت ۰۸:۰۷ صبح.