حزب سوسک هند بهعنوان واکنشی طنزآمیز به اظهارات تحقیرآمیز یک قاضی آغاز شد. اکنون دهها میلیون دنبالکننده در اینستاگرام دارد. و این اعتراض از اینترنت به خیابانها کشیده شده است.
لنا بودواین، آر.دی. نیودلهی
وقتی ابهیجیت دیپکه به فرودگاه دهلی نو رسید، دو چیز قابل توجه بود: او بدون هیچ مشکلی وارد کشور شد، هرچند دوستان و خانوادهاش نگران بودند که او فوراً به ظن ایجاد خطر امنیتی دستگیر شود.
و: این جوان کتاب خودزندگینامه «بیمرو رامجی آمبدکار» را در دست داشت. آمبدکار اولین وزیر دادگستری هند مستقل بود و به عنوان پدر قانون اساسی شناخته میشود. او بهعنوان عضوی از دالیتها، به اصطلاح «ناپاکها» – پایینترین طبقه – در تمام طول زندگیاش با تبعیض اجتماعی مبارزه کرد.
این موضوع او را به یک الگوی آشکار برای هر کسی که میخواهد با بیعدالتی اجتماعی مبارزه کند تبدیل میکند – و این دقیقاً همان کاری است که ابجییت دیپکه میخواهد انجام دهد. اگرچه او زمانی که «حزب مردم سوسک» یا به اختصار CJP را راهاندازی کرد، این جنبش جوانان را بیشتر به طور تصادفی تا از روی نقشه و برنامه بنیان گذاشت؛ این حزب «صدای تنبلان و بیکاران» بود.
اعتراضات در سراسر کشور
این واکنشی خودجوش به اظهارات جنجالی رئیس دیوان عالی هند بود که جوانان بیکار را به سوسکها و انگلها تشبیه کرده بود. آنچه به عنوان طنز در اینترنت آغاز شد، به سرعت بیش از ۲۲ میلیون دنبالکننده در اینستاگرام به دست آورد، که چندین برابر بیشتر از حزب حاکم بیجیپی است – شباهت نام آن با حزب سوسک (سیجیپی) تصادفی نیست.
اکنون این جنبش به خیابانها کشیده شده است. تظاهرات گستردهای در روزهای آینده در سراسر کشور اعلام شده است. آخر هفته گذشته، این جنبش در قلب پایتخت هند، دهلی، در گرمای ۴۰ درجه در سایه آغاز شد.
برای این منظور، بنیانگذار آن، ابجییت دیپکه، که در آمریکا زندگی میکند، اکنون به هند بازگشته است. هزاران جوان گرد هم آمدند، برخی با ماسک سوسک و برخی دیگر با آنتن روی سرشان.
«نادیده گرفته شده توسط سیستم»
دو شرکتکننده در تظاهرات آخر هفته، وंशیکا که رواندرمانگر است و آمیشا که وکیل است، خود را «سوسک» میدانند؛ یعنی کسانی که از سوی نخبگان حاکم تحقیر میشوند. آمیشا میگوید: «آنها "کسانی هستند که درآمد کمی دارند، در مشاغل کمدرآمد کار میکنند، بیکار هستند، با وجود داشتن مدارک تحصیلی فراوان نمیتوانند شغلی پیدا کنند و توسط سیستم نادیده گرفته میشوند."» وانیشیکا میگوید تقریباً ۴۰۰ میلیون نفر در رده سنی ۱۵ تا ۲۹ سال نیازمند هستند.
او و هزاران نفر دیگر احساس میکنند که با بیاحترامی با آنها رفتار میشود – نه تنها توسط رئیس قوه قضائیه کشور که جوانان را «سوسک» توصیف کرد، اظهارنظری که بعداً سعی در پسگرفتن آن داشت. اما همچنین توسط وزیر آموزش و پرورش، که مسئول آزمونهای سخت ورودی دانشگاه است؛ آزمونی که میلیونها جوان تحت فشار شدید برای آن مطالعه میکنند و آیندهشان به نتایج آن بستگی دارد.
وزیر آموزش و پرورش باید استعفا دهد
اکنون حزب «سوسک» خواستار استعفای وزیر آموزش و پرورش است. دلیل این امر آن است که آزمون ورودی ملی پزشکی (NEET)، که حدود ۲.۳ میلیون دانشآموز در آن شرکت کرده بودند، به دلیل نشت سؤالات امتحانی باطل اعلام شد و زمان برگزاری آن تغییر کرده است.
علاوه بر این، اشتباهات در نتایج اعلامشده از سوی سازمان آموزش ملی باعث شد که بسیاری از دانشآموزان نمرات نادرستی دریافت کنند که راه چاره چندانی برای آن وجود نداشت. برای تعدادی از دانشآموزان - که آمارها از پنج تا هفده نفر متغیر است - این فشار بیش از حد طاقتفرسا بود. آنها از ترس اینکه مجبور به شرکت مجدد در آزمون شوند، دست به خودکشی زدند. در تظاهرات آخر هفته، بنیانگذار CJP اسامی تمام دانشآموزانی را که طی دو سال گذشته خودکشی کردهاند، قرائت کرد.
بیکاری جوانان در هند بالا است و به بیش از ده درصد میرسد. در میان فارغالتحصیلان زیر ۲۵ سال، این رقم به ۴۰ درصد نیز میرسد. و به همین دلیل، CJP خود را نیز به عنوان حزبی «برای جوانان بیش از حد تحصیلکرده، کمکار و فرسوده هند» توصیف میکند، همانطور که در وبسایتش آمده است.
سوراو داس، سخنگوی این جنبش، میگوید: «این جوانان در سراسر هند یافت میشوند: سوسکهایی که امروز حاضر شدند، نه فقط از دهلی، بلکه از سراسر کشور آمدهاند.» ظاهراً از هر ایالت هند نمایندگانی حضور داشتند.
نظریههای توطئهای حمایتشده توسط دولت
سوراو داِس تأکید میکند که این اعتراض مسالمتآمیز بود – نکتهای که برای برگزارکنندگان اهمیت ویژهای دارد. آنها میخواهند خود را در دستبرد سیاسی جناح راست قرار ندهند، جناحی که تلاش میکند آنها را آنارشیست جلوه دهد.
نظریههای توطئهی مختلفی در مورد این حزب طنزآمیز وجود دارد که برخی از آنها توسط نهادهای دولتی نیز منتشر میشوند: گفته میشود که CJP از پاکستان کنترل میشود. و، همانند بنگلادش یا نپال، گفته میشود که این حزب قصد سرنگونی دولت را دارد. رسانههای وفادار به دولت این جنبش را کماهمیت جلوه میدهند.
بنابراین، خویشتنداری مقامات در قبال تظاهرات گسترده برای بسیاری غافلگیرکننده بود. برخی ناظران معتقدند که دولت میخواست به این ترتیب بادبان حرکت را از باد بردارد: زیرا بدون بازداشتها در فرودگاه که برخی انتظار داشتند، یا اعتراضات خودجوش علیه صدور مجوز برای تظاهرات، تصاویر قدرتمند متناظری نیز که میتوانست حمایت بیشتری را برانگیزد، وجود نداشت.
اما اعتراضات بعدی از هماکنون برنامهریزی شدهاند: CJP خواستار استعفای وزیر آموزش و پرورش تا پایان هفته است. در غیر این صورت، اعتراضاتی در سراسر کشور برگزار خواهد شد. و از ۲۰ ژوئن، تحصنی در دهلی آغاز خواهد شد – مدت زمان آن هنوز تأیید نشده است.
اندیآر اینفو | اخبار | ۱۰ ژوئن ۲۰۲۶ | ۱۲:۲۲
